Stage en wennen...
Zo mijn eerste stageweek zit er weer op! Ik vind zelf dat ik er na een week nog geen volkomen dicht oordeel over kan geven maar wat ik al wel kan zeggen is dat het totaal anders is dan ik gewend ben!Voor mijn gevoel doe ik daar niks...Mensen zijn over het algemeen zelfstandig, sommige hebben even wat aansporing nodig. 's Ochtends gaan we alleen de kamers langs om te vertellen dat we om 9 uur ontbijten en zitten we bij het ontbijt. Ze zijn dus ADL zelfstandig en tafels dekken en afruimen doen ze ook zelf. Ik liep daar de eerste paar dagen echt mezelf in de weg! Gisteren wel een nieuwe opname gehad, dat was wel erg leuk om mee te maken!(en is gelijk mijn EVV patient geworden:)) Gelukkig zal dat nog genoeg voorkomen op de afdeling waar ik nu stage loop. ( acute 24 uurs opvang) Ook qua begeleiding is het verschillend dan ik tot nu toe meegemaakt heb. Ik kan me niet herinneren dat ik op mn vorige stageplaatsen zo begeleid ben. Bijvoorbeeld: iemand kreeg een impulsdoorbraak. Gelijk wordt erna aan mij gevraagd hoe ik het ervaren heb etc. En ik sta volledig overgepland WIEHOEEE;-)
Op school gisteren nog even over gehad hoe het is om als AGZ-er in de GGZ stage te lopen. Toen ik vertelde dat ik het jammer vond dat er bijv op de afdeling de wijkverpleging komt voor verpleegtechinische handelingen antwoorde mijn docent dat je zelfs een aap die kunstjes kon leren en ik blij moest zijn dat ik nu een stage had waar ik dieper op de communicatie in ging. Uhmm ja op dat moment vond ik zijn antwoord niet reeel, omdat ik het zo ervaar...maar nu ik er langer over na denk is het misschien wel een meerwaarde.
Tot zover!! ik heb daar in de flat geen internet dus ik moet het van de weekenden hebben qua loggen!!!



